Ik begin met gisteren. Een rustige start in Quito. Marcial stelt ons een nieuwe gids voor , Jose, een jong manneke, pas van de universiteit, maar later zal blijken dat hij kennis van zaken heeft.
Ze gunnen ons nog even de tijd om rond te snuisteren in 2 gespecialiseerde bergwinkels maar niemand heeft het gevoel nog veel te moeten bijkopen. Gerda vindt nog een warme vest en verder kopen we nog 100 zakjes coca thee goed voor de hoogteziekte.
Onderweg wordt nog even gestopt in een mooi pittoresk dorpje (Machachi) waar sommigen wat cash uit de muur halen en waar een prachtig kerkje te bewonderen valt.
We komen aan in Chaupi, een echt klein boerengat maar de herberg van Vladimir is wel leuk om te verblijven.
´s Middags was er sprake van siesta, maar daar dacht Paul anders over : knopen herhalen voor het klimmen voor we ongelukken krijgen.
Marcial komt nog met een leuke verrassing : met een jeep bollen we een 10 tal km verder (opeengepakt) een enorm grote rozenkwekerij. Hier worden enkel bloemem voor Europa gekweekt. 3 dagen voor Valentijn vertrekken vanuit deze serres 1 000 000 rozen, sommige soorten tot 1 meter hoog. Prachtige kleuren, sterke bloemen, indrukwekkend welk werk hier geleverd wordt !
In de vooravond roept Marcial ons nog op voor een materiaalcheck. Hij wil weten of iedereen degelijk gerief bijheeft: Wat niet goed is moet extra gehuurd : D schoenen, axen, helmen, klimgordels, stijgijzers, de hele reutemeteut voor de besneeuwde vulkanen.
Om 6 uur een sobere lunch en om 8 uur vroeg naar bed. Morgen worden we om 4 uur gewekt voor het vertrek naar de Illiniza Norte.
5 november.
Beklimming van de Illiniza Norte - 5125 m
4 uur. Opstaan. De ene heeft weer wat beter geslapen dan de andere. Ik slaap hier altijd zalig, maar Gerda heeft maar 2 uur geslapen en voelt zich wel nog moe.
Vandaag is Paul jarig maar erg luid durven we niet zingen, er zijn nog andere gasten.
We nemen een stevig ontbijt en vertrekken samen met de mensen van Allibert naar de parkingplaats beneden aan de voet van de Illiniza. Hobbelbobbel ongelooflijk slechte wegen, putten, gaten : enkel voor jeeps is dit haalbaar.
De temperatuur hangt rond het vriespunt. We zijn goed gekleed, maar we beseffen dat het een mooie dag zal worden, straks als de zon opkomt.
Ons eerste stuk gaat langzaam, zeeeeer langzaam, naar de hut. We stoppen elk half uur om te drinken en te plassen. De cocathee en de diamox doen hun werk. We vertrekken op 3900 m en doen er ong 3,5 u over om de refugio te bereiken die op 4650 m ligt. Het is een prachtige weg met vooral in het begin mooie ochtendkleuren en speciale begroeiing. Hoe hoger we komen, hoe desolater het wordt. Eens in de refugio worden we verwend met koffie en soep. Het is 9.30 u maar tijd voor de lunch.
Een half uurtje later nemen we alle moed bij elkaar en vertrekken we naar de top. We zien hem in de verte liggen, een steile klim over de kam met af en toe wat venijnige rotspartijen. Griet krijgt een extra verwenbeurt .: jose neemt haar op sleeptouw. Ze voelt zich op die manier extra veilig. Om 12.30 u bereiken we de top. 5125 m !
Iedereen doodgelukkig, het was een zware klim, maar we staan weer allemaal samen boven. Wat en sfeer, wat een groep. Het is voor deze momenten dat je het doet. Er wordt nog eens gezongen voor Paul, dit keer niet met zachte stem, maar uit volle borst. Fotoment, omhelzingen en felicitaties van de gidsen.
Het toetje van dit gebeuren is een sierlijke zweefvlucht van een condor vlak voor onze ogen.
Dan beginnen we aan de afdaling: De ene al wat zekerder en stabieler dan de andere.
De mannen voorop met jose, Marcial volgt met de vrouwen, iets rustiger. Paul, galant als hij is blijft bij ons.
De afdaling wordt zwaar, vooral voor Gerda. Het blijft maar duren, we zetten ons verstand op automatique : niet denken, gewoon stappen. De mannen komen rond 3.30 u toe, de vrouwen rond 3.50u . Vladimir brengt ons weer naar de herberg met de jeep. We hebben nauwelijks de moed om ons gerief te pakken, ploffen ons neer in de bus en vertrekken richting Lasso.
Weer een toffe verblijfplaats : Cuella de la luna: Kamertjes met eigen douche en openhaard.
We schuiven onze benen onder tafel en genieten van een lekker avondmaal. Jongens, wat kan zoiets smaken na zo'n dag.
Seffens vroeg naar bed om morgen weer te kunnen genieten van een dagje op adem komen.
Groetjes aan iedereen die dit leest, Greet
Wat een prestatie ! En tof dat jullie dit samen hebben gedaan. Veel groetjes vanuit het natte maar zachte Belgie, Rita
BeantwoordenVerwijderenDag Paul en Gerda,
BeantwoordenVerwijderennog een dikke proficiat met je verjaardag, en aan allen proficiat voor de prestaties!
Geniet van de prachtige reis!
Veel groeten van de familie van op het oliebollenfestijn bij tante Slien op Sint-Maarten!