bericht van Gerda woensdag 10-11-2010

Deze morgen vertrekken we vanuit de Termas de Papallacta richting Cotopaxi.Voor het ontbijt toch nog de 39 graden warme dampende thermen induiken en eindigen in ijskoud water. Even heerlijk als de voorbije rustdagen. Via Quito naar Chaupi waar we nog extra klimmateriaal huren voor Griet en Greet en lunchen met warme soep met groenten en aardappelen waarvan ze er in dit wonder land wel 500 verschillende soorten hebben. Aan de voet van het nationaal park klimt onze bus via een bijzonder slechte weg tot op 4600 m hoogte, piek Mont Blanc is 4800 m, niet geheel zonder moeite want we moeten al eens uitstappen en grote stenen achter de wielen leggen zodat we weer hogerop raken want niets is wat het lijkt en niets is wat je verwacht. Het landschap is een uitgestrekte vallei tussen enorme bergflanken. De bus hijst zich steeds hogerop ruim 1,5 uur lang. Onze klimmers kunnen eindelijk nog 1 extra uur klimwerk aanvatten, gespoord en gelaarsd met hun hele hebben en houden richting Refugio. Ondertussen is de top van de Cotopaxi, 5897 m, volledig in nevel gehuld en zal het gauw donker worden. Toppen met sneeuw, ijs, gletsjers, stijgijzers en harnassen laat ik aan mij voorbijgaan dus vat ik opnieuw de 2 uur durende hobbelige rit aan per bus richting een proper bed deze keer. Proficiat aan de chauffeur en ook aan de bus. Onderweg nemen we een verloren gelopen Spanjaard mee die anders in een bijzonder desolaat en eenzaam berglandschap de koude nacht had moeten trotseren. Voor morgen bestellen we jeeps om onze klimmers op te halen want de bus zou dit wellicht geen tweede keer trotseren. Hasta luego, groetjes Gerda